به گزارش روابط عمومی حوزه هنری؛ یوسفعلی‌میرشکاک شاعر و پژوهشگرادبی، در این جلسه با اشاره به اینکه زمانی فکر می‌کردم فردوسی در پردازش و روایت داستان‌های شاهنامه خیلی امانت‌دار بوده است ادامه داد : فردوسی خیلی جاها امانت‌دار نبوده بلکه در راستای اندیشه و هدف خود عمل کرده و همه شگردهایش نهان‌روشانه و تبلور خواست انسان ایرانی است.

یوسفعلی‌میرشکاک اضافه کرد: دلیل فاصله گیری فردوسی از باورهای مزدیسنایی معلوم است؛ فردوسی برای بینش شیعی خود می‌کوشد و با اساطیر ایران گزینشی برخورد می کند.

 می‌کاهد و می‌افزاید و برای همین، اقتدای به این اساطیراز حیث منش حتی درجهان مدرن جواب می‌دهد و گرنه هالیوود بیهوده اسطوره نمی‌سازد و آن‌ها را معیاراخلاقی قرار نمی‌دهد.

این نویسنده و منتقدادبی با اشاره به اینکه با چند بارخواندن شاهنامه می‌توان به ویژگی‌های رستم پی برد گفت: رستم به یک معنا مظهر انسان کامل در اساطیر ایرانی است و ساختن و پردازش این اسطوره قبل ازشاهنامه بوده اما پرداختن و ساخت کامل آن، که الگوی داد و عیاری هم هست، نتیجه کار و زحمت فردوسی است.

میرشکاک با اشاره به اینکه اسم‌های شاهنامه باعث بروز اشتباهاتی در کار شاهنامه‌پژوهان شده‌است گفت: شاهنامه پژوهی با شاهنامه‌خوانی فرق می‌کند و کسی که شاهنامه‌خوان می‌شود، مثل کسی می‌ماند که مکرر فیلمی را می‌بیند و به همین خاطر، فیلمنامه در ذهنش نهادینه و مجسم می‌شود.

میرشکاک در بخش دیگری از این جلسه، مرگ‌آگاهی را مهم‌ترین آموزه انسان ایرانی دانست و گفت: انسان ایرانی از عهد باستان به این آموزه روی آورده و ذاتش مبتنی بر آن است.

وی در این باره افزود: ایرانی‌ها از عهد باستان جنگاور بوده‌اند و انسان جنگاور هم دنبال مرگ می‌گردد. جاودانگی، رفتن به مینو و دیدار با امشاسپندان هم بستگی به جان باختن در دفاع از این سرزمین و آئین دارد. سلسله درس‌گفتارهای شاهنامه، ساعت ۳۰: ۱۸ تا ۲۰ سه‌شنبه‌های هرهفته به همت دفتر پاسداشت زبان فارسی حوزه هنری و با ارائه «یوسفعلی میرشکاک» در سالن سلمان هراتی حوزه هنری واقع در خیابان سمیه، نرسیده به خیابان حافظ، روبروی کوچه پورموسی برگزار می‌شود و عموم علاقه‌مندان و پژوهشگران برای شرکت در این جلسات می‌توانند درسالن سلمان هراتی حوزۀ هنری حضور یابند ...